URAL NEHRİNDE SAZAN AVI

O gün öğleden sonra doktora gitmem gerekiyordu, hastahanede işim erken bitince, peşimden ayrılmayan heveslilerle birlikte hemen hazırlanıp saat 16:30 da çıktık yola.

Hasan Usta bizi benim bilmediğim, kendisinin daha önce av yaptığı bir yere götürecekti. 45 dakika sonra av yerine ulaştık. Nehrin düz aktığı, önüne geleni katıp götürdüğü, hızlı aktığı bir nokta, ayrıca hava çok sıcak, aşırı rüzgar da var. Ben yeri gördüm, “burda balık olmaz” dedim. “Şu karşı tarafa gidelim hem rüzgar da almıyor” dedim. Hasan Usta inat edip “burda balık var, burda avlanalım” dedi. Dinledik oltaları serdik. 20 dakika oldu, ne gelen var ne giden. Ufak balıklar çöküyor yemin üstüne, yem zaten az var. Ben toparlandım, bu sene ki çıraklardan biride toparlandı, 3 kişilik diğer ekibi bırakıp, benim gözüme kestirdiğim yere gittik.

35 kiloluk yayını aldığımız yerin tam karşı kıyısı. Oltaları yemledik suya indirdik. Oltaların birine marketten alınan donmuş karides taktım, diğerinde solucan var. Karides yemli olta indi yarım saat sonra, tasmaladım, ufak birşey geliyor. 35-40 santimetrelik bir Sudak karidesi yutmuş. Aldık kabul ettik derken diğer takım indi peşinden, kamış ilk tasmayı atınca, balık almış kıyılamış, hemen boşluğu sarıp yüklendim. 3,5-4 kiloluk bir Sazan.

Sonrasında 1 saate yakın tık yok. Bu arada hemen yanı başımıza attıkları ağı kontrol etmeye gelen kazaklar, 4-5 kiloluk Sudakları kayıklarına aldılar. Bizde gittik 3 tane irice balığı 5 YTL. karşılığı kendilerinden aldık.

Arkadaş balıkları temizleme işine koyuldu. Bende onu getir, bunu getir yapıyorum o ara 20 metre ilerden benim italyanın havalandığını görüp bende aynı hızla yapıştım kamışa. Bu biraz daha irice, kamera boynumda açtım, ne çekerse artık. Balık zorladı, ben de onu zorladım, aldım kıyıya bu 6 kilo geldi. Onuda hemen arkadaşa havale ettim.

Bu arada diğer ekip sürekli arıyor cepten, bizde söylüyoruz, 2 Sazan 1 Sudak. 15 dakika sonra elleri boş geldiler yanımıza. Onlara yardım edip, oltalarını suya indirdiğim sırada, benim italyan yine kendinden geçti. Yapıştım, bu sefer yakındaydım. O gelmem diyor, ben geleceksin endamını görecem diyorum. Bu arada diğerlerinden daha azman belli, kıyıya nasıl alacam onun derdindeyim. En iyisi, balığı yorayım gerisi kolay diyerek asılmaya devam ediyorum. 4-5 dakika içinde yorgun ve bitap düşmüş kuzuyu alıyorum en sonunda yanıma.

Hemen tartıyı getirip bakıyoruz 7,8 kilogram.

Sezon başında 11-12 likleri çekerken bu kadar zorlanmamıştım. Demek hayvan çok inatçıymış ya da bu sezon hem benim oltalar hem de ben fazlaca yorulmuşuz diye iç geçiriyorum. Yanımdakilerin hiçbiri balık alamıyor o günde. Biri senin kamışlardan alana kadar balığa gelmeyeceğim diyor, biri bundan sonra senden başkası ile balığa gitmeyeceğim. Ben de diyorum, bu kısmet balıkta şansım her zaman boldur.

Hepinize rastgelmesi dileğiyle.

Onur AKÇAY (15.06.2008) Atyrau – Kazakistan